Candle is per 1 januari 2018 overgenomen door CIP. Je kunt op Candle.nu alleen nog eerder gepubliceerde artikelen lezen. Inschrijven is mogelijk op CIP.nl.

Het beste uit de christelijke bladen

Klik op een artikel dat je wil lezen. Om weer terug te gaan naar het overzicht klik je op het Candle-logo boven aan de pagina.

X

Israel en de Kerk

Bekijk alle bladen

Gewelddadige goden – een geweldige God


over geweld in Edda en Tora

Wandelen in Gods licht

De roeping van Israël en de volkeren in het licht van het laatste der dagen

Moeten we eigenlijk wachten op de Masjiach?

Rabbijn S. Katz

De hele wereld wacht op betere tijden, op tijden zonder oorlog, zonder honger en zonder verdriet. Het wachten is op het moment waarop de Masjiach aan onze deur zal kloppen en zal zeggen: ‘Zie de tijd van de langverwachte verlossing is gekomen.’ Maar moet het zolang duren of kunnen we die tijd nu al beleven op een bepaalde manier?


Wat zal die Masjiach doen? Hij zal een stuk van een wereld die doorgaans heel ver weg lijkt naderbij brengen. Wij leven met het gevoel dat dat nu gewoon een stap te ver is. Klopt dat eigenlijk wel?

BEKERING

tot de God van Israël

“De bekering die de kerk nodig heeft zal haar gegeven moeten worden van Godswege. Alleen God kan de bedekking en de verharding wegnemen.” Dit waren zo’n beetje de laatste woorden in mijn artikel ‘Geen plaats voor hoogmoed’ dat afgelopen jaar verscheen in het septembernummer van dit tijdschrift. Ik had verwacht dat het artikel wel voor enige discussie zou gaan zorgen. Afgezien van een aantal instemmende reacties bleef het echter verder stil.


Bekering

tot de God van Israël

“De bekering die de kerk nodig heeft zal haar gegeven moeten worden van Godswege. Alleen God kan de bedekking en de verharding wegnemen.”


Is het Koninkrijk van Israël weggenomen?

De gelijkenis van de pachters

“Het koninkrijk van God zal van u weggenomen worden en het zal gegeven worden aan een volk dat de vruchten daarvan opbrengt.”


Geen plaats voor hoogmoed

Paulus’ pleidooi voor een niet triomfalistisch christendom

In Romeinen 11 richt Paulus zich vanaf vers 13 een aantal verzen lang nadrukkelijk en exclusief tot de heidenen in de gemeente te Rome. Het gedeelte bevat ook een vaak niet begrepen waarschuwing. Welke boodschap wil de apostel hier nu eigenlijk kwijt?


“Het Koninkrijk van God is nabijgekomen”

Jezus’ confrontatie met de duisternis

Onmiskenbaar brengen de evangeliën de komst van Jezus in verband met de doorbraak van het Koninkrijk van God en de messiaanse belofte aan het huis van David. Deze doorbraak leidt tot een intense worsteling met het rijk van de duisternis.


Heiden, jood en christen

Verder met de theologische erfenis van Henk Vreekamp

Zo kort na de dood van Henk Vreekamp is het nog te vroeg uitspraken te doen over zijn theologische erfenis. Uit reacties, die ik kreeg naar aanleiding van bijdragen, die ik over hem schreef in het Reformatorisch Dagblad en in het Friesch Dagblad, maak ik op, dat studenten in de theologie en andere onderzoekers zijn werk serieus nemen en op verschillende terreinen willen verder denken over hetgeen Vreekamp ons aanreikte. Daar kunnen we dankbaar voor zijn, omdat zijn werk het waard is verder doordacht en ontwikkeld te worden. In deze bijdrage wil ik een voorzet geven door enkele opmerkingen te maken over de drieslag heiden, jood en christen.


Loofhutten-feest

op de kerkelijke kalender

Ooit is op de kerkelijke kalender het Loofhuttenfeest zoek geraakt. De kerk kent wel een vertaling van Pesach en Sjawoeot, Pasen en Wekenfeest in de lente, maar niet van het derde pelgrimsfeest van Israël, Soekot, Loofhuttenfeest in het najaar. Jezus in het voorjaar is de kerk bekend, de Jezus van het najaar nauwelijks. Trouwens, de hele zevende maand van de Joodse kalender, waarin de grote gedenkdagen van het najaar vallen, is in het kerkelijke jaar ‘verdonkeremaand’.


Kan door het zionisme de komst van de Messias bevorderd worden?


Een vraag aan rabbijn mr. drs R. Evers


De héle Bijbel serieus nemen

Onweerstaanbaar is de neiging bij veel mensen om na het eerste gedeelte van een boek gelezen te hebben meteen verder te gaan met het slotgedeelte. Ze zijn nieuwsgierig om te weten hoe het afloopt. Christenen doen doorgaans precies hetzelfde. Na het boeiende verslag van het scheppingsgebeuren en de geschiedenis van de aartsvaders gaan ze graag direct verder met het lezen van wat de evangelisten over Jezus hebben geschreven. Uit de brieven nemen ze dan nog hier en daar wat mee, omdat dit vaak al snel te ingewikkeld is. De Openbaring van Johannes komt verwarrend over en daarom beperken ze de kennisname van dat boek graag tot een enkele regel: ‘God zal alle tranen van hun ogen afwissen en de dood zal er niet meer zijn.’ De Bijbel heeft een happy end.

De herbouw

van de tempel

De eerste klap is een daalder waard. Weergaloos mooi is de inzet van de Kerkorde van de Protestantse Kerk in Nederland. Nergens in de wereld heeft een kerk te kennen gegeven dat haar identiteit afhangt van het feit dat zij mag delen in de aan Israël geschonken verwachting!

Wellicht zullen velen zich afvragen: hoe komen de opstellers van de kerkorde daarop? Wie de spijker op de kop wil slaan zal antwoorden dat je nooit los van Israël kunt spreken over de gemeente van Christus. Kenmerkend voor Israël is het leven uit hatikvah, de hoop. En waar ziet het volk van God vol verlangen naar uit? In het kerkorde-artikel staat dit er expliciet bij vermeld: de kerk strekt zich uit naar de komst van het Koninkrijk van God. Wie in een eeuwenoude traditie met de woorden van het Apostolicum belijdt dat Jezus zal wederkomen, zal even ademhalen voordat hij zegt dat de Zoon van God zal oordelen de levenden en de doden. Zo snel zal het verloop der geschiedenis immers niet zijn. In de lijn van de verwachting van Israël zal er eerst een rijk van vrede en gerechtigheid komen.